دانشجویی كه سال آخر دانشكده خود را می گذراند به خاطر

 

 پروژه ای كه انجام داده بود جایزه اول را گرفت.

 

 او در پروژه خود از 50 نفر خواسته بود تا دادخواستی مبنی بر

 

 كنترل سخت یا حذف ماده شیمیایی«دی هیدروژن مونوكسید»

 

 توسط دولت را امضا كنند و برای این درخواست خود،دلایل زیر را

 

 عنوان كرده بود:

 

 1- مقدار زیاد آن باعث تعریق زیاد و استفراغ می شود.

 2-یك عنصر اصلی باران اسیدی است.

 3-وقتی به حالت گاز در می آید بسیار سوزاننده است.

 4-استنشاق تصادفی آن باعث مرگ فرد می شود. 

  5-باعث فرسایش اجسام می شود.

 6 -حتی روی ترمز اتومبیل ها اثر منفی می گذارد.

 7 -حتی در تومورهای سرطانی یافت شده است.

 

 از پنجاه نفر فوق،43 نفر دادخواست را امضا كردند.6 نفر به طور   كلی  علاقه ای نشان ندادند و اما فقط یك نفر می دانست كه ماده شیمیایی«دی هیدروژن مونوكسید»در واقع همان آب است!

 

 عنوان پروژه دانشجویی فوق "ما چقدر زود باور هستیم" بود!!

 

 گاهی اوقات بازی با كلمات سبب گمراه شدن انسان از اصل

 

 موضوع می شود.پس با دقت به همه چیز بنگریم و زود چیزی

 

 را باور نكنیم.